Running For Governor of Georgia (Sakartvelo)
(Adapted by Advocate Kakhaber Rodinadze in 2011)

Mark Twain (1835-1910)

A few months ago I was nominated for Governor of the great state of Georgia (Sakartvelo) to run against Mr. Micheil Saakashvili and Mr. Bidzina Ivanishvili as a candidate. I somehow felt that my chances for winning the election were much greater than those of Mr. Micheil Saakashvili or Mr. Bidzina Ivanishvili. During 44 years Mr. Micheil Saakashvili has been holding the post of a president or of a prime-minister of Georgia, during the same 44 years Mr. Bidzina Ivanishvili has increased his possession from 5,5 milliard to more than 1000 milliard and became the first trilliarder in the world. I believed that I could won the election as it was easy to see by the newspapers that if ever those gentlemen had known what it was to have a good name, that time had gone by. It was clear that in these latter years they had become familiar with all sorts of shameful crimes.

There was one thing, however, that was very unpleasant for me. I heard people mention my name together with those of the other two candidates who had such discredited themselves by their shameful deeds. I grew more and more disturbed. At last I wrote my grandmother asking her for advice.

Soon I got her answer. She wrote in her letter that I had never in my life done anything to be ashamed of. She advised me to read the newspapers and to look at the candidates I had to run against. She asked me to think whether I could agree to lower myself to their level and run against them in the election.

It was my very thought! I did not sleep a single moment that night. But after all I understood I could not back out for it was too late. I knew I had to go on fighting.

As I was looking over the papers at breakfast I came across an article and I may truly say I had never felt so amazed before.

The author of the article asked me to explain how I had intended to rob a poor woman and how the court in Micheil-Town had convicted me of this crime by thirty-four witnesses.

When I had read this article, I thought that I should burst with amazement. It was such a cruel, heartless charge. I had never seen Micheil-Town! I had never heard anyone mention the place.

Next day came the Gazette. It wanted the new candidate for governor to explain to his fellow-citizens how his fellow-workers in Tsorvila (the native town of Mr. Bidzina Ivanishvili) had lost small but valuable things from time to time and always found them on Mr. Kakhaber Rodinadze’s person. Then another newspaper hinted that Mr. Kakhaber Rodinadze was concealing some even more shameful crimes. And so it went on from day to day, till at last there grew such a noisy demand for an “answer” to all these shameful charges that the leaders of my party said it would be political ruin for me to remain silent any longer. And as if to make their demand more imperative, the following appeared in one of the papers the very next day:

– “Look at Advocate Kakhaber Rodinadze! The candidate still remains silent! Because he dare not speak!”

There was no possible way out. I had to prepare an “answer” to a mass of baseless charges. But I never finished it, for the very next morning a newspaper came out and said that I had burned a hospital with all its patients and poisoned my uncle.

And at last as a climax to all this shameless activity while speaking at a public meeting, I saw nine little children of all shades of colour run up to me, clasp me around my legs, and call me Pa!

Then I gave up. I saw I was not equal to the requirements of an election campaign in the state of Georgia (Sakartvelo) and so I sent in my withdrawal from the candidacy.


Mark Twain (1835-1910)
მარკ ტვენი (1835-1910)
ადაპტირებული თარგმანი შესრულებულია ადვოკატ კახაბერ როდინაძის მიერ 2011 წელს

როგორ ვიყრიდი კენჭს საქართველოს (ჯორჯიის) შტატის გუბერნატორის პოსტზე
(ადაპტირებული თარგმანი შესრულებულია ადვოკატ კახაბერ როდინაძის მიერ 2011 წელს)

რამდენიმე თვის წინ საქართველოს (ჯორჯიის) შტატის გუბერნატორის პოსტზე მისტერ მიხეილ სააკაშვილთან და მისტერ ბიძინა ივანიშვილთან ერთად მეც წამოვაყენე ჩემი კანდიდატურა. მისტერ მიხეილ სააკაშვილი 44 წლის განმავლობაში იყო საქართველოს (ჯორჯიის) შტატის ხან პრეზიდენტი და ხან პრემიერ-მინისტრი, ხოლო მისტერ ბიძინა ივანიშვილთან იმავე 44 წლის განმავლობაში უკვე ტრილიარდელი გახდა. დარწმუნებული ვიყავი, რომ არჩევნებში გამარჯვებისთვის გაცილებით მეტი შანსი მქონდა, ვიდრე მისტერ მიხეილ სააკაშვილს და მისტერ ბიძინა ივანიშვილს. აშკარა იყო, რომ ამ ჯენტლმენებს საკმაოდ შელახული რეპუტაცია ჰქონდათ. საკმარისი იყო გაზეთებისთვის თვალის ერთი გადავლებაც კი იმის მისახვედრად, რომ უკანასკნელი წლების განმავლობაში ამ ჯენტლმენებს უამრავ სამარცხვინო დანაშაულში მიუძღოდათ ბრალი.

რამდენიმე დღის შემდეგ, როცა ვსაუზმობდი და თან ჩვეულებისამებრ გაზეთებს ვათვალიერებდი, ერთ-ერთ გაზეთში შემთხვევით საშინელი სტატია აღმოვაჩინე. უნდა გითხრათ, რომ მთელი ჩემი სიცოცხლის განმავლობაში არასდროს ვყოფილვარ ასეთი გაკვირვებული და აღშფოთებული. სტატიის ავტორი მთხოვდა მომეთხრო, თუ როგორ ვცდილობდი ვიღაც საწყალი ქალის გაძარცვას და როგორ მცნო დამნაშავედ ქალაქ მიხეილთაუნის სასამართლომ 34 მოწმის ჩვენების საფუძველზე. ეს იყო შემაძრწუნებელი, საშინელი ბრალდება. არასდროს ვყოფილვარ ქალაქ მიხეილთაუნში! მეტიც, დღემდე ასეთი ქალაქის არსებობის შესახებ არც კი ვიცოდი!

მეორე დღეს უკვე სხვა გაზეთს უნდოდა, რომ ახალ კანდიდატს გუბერნატორის პოსტზე აეხსნა ამომრჩევლებისთვის, თუ დროდადრო როგორ კარგავდნენ ამ ახალი კანდიდატის ამხანაგი მუშები ქალაქ ჭორვილადან პატარა, მაგრამ ძვირადღირებულ ნივთებს და ყოველთვის როგორ პოულობდნენ მათ რატომღაც მისტერ კახაბერ როდინაძესთან.

მოგვიანებით სხვა გაზეთმა მიანიშნა, რომ მისტერ კახაბერ როდინაძეს სხვა კიდევ უფრო სამარცხვინო დანაშაულებებში მიუძღოდა ბრალი და ასე გრძელდებოდა დღიდან დღემდე მანამ, სანამ ამ სამარცხვინო ბრალდებებზე ჩემი მხრიდან “პასუხის გაცემის” მოთხოვნის გამო საშინელი ხმაური არ ატყდა. იმდენად საშინელი ხმაური, რომ ჩემი წინასაარჩევნო კამპანიის ორგანიზატორები იძულებულები გახდნენ განემარტათ ჩემთვის, რომ ჩემი დუმილი პოლიტიკური კრახის ტოლფასი იქნებოდა და თუ პოლიტიკური ოპონენტები კიდევ უფრო კატეგორიულად მოითხოვდნენ “პასუხის გაცემას”, მაშინ აუცილებლად გაჩნდებოდა სტატია სათაურით:

– ”შეხედეთ ადვოკატ კახაბერ როდინაძეს! ის კვლავ დუმილს ამჯობინებს! რატომ? იმიტომ, რომ მას არაფერი აქვს სათქმელი!”

უკან დახევა უკვე აღარ შეიძლებოდა. ამ უსაფუძვლო ბრალდებების უარსაყოფად საგაზეთო სტატია უნდა დამეწერა. მაგრამ საგაზეთო სტატია ჯერ დამთავრებულიც კი არ მქონდა, რომ მეორე დღეს უკვე სხვა გაზეთმა დამადანაშაულა საავადმყოფოს დაწვაში შიგ მყოფი ყველა ავადმყოფით და საკუთარი ბიძის მოწამვლაში.

და ბოლოს, მთელი ამ უსირცხვილო კამპანიის მწვერვალი: საჯარო მიტინგზე გამოსვლისას ჩემთან მოირბინა ცხრა პატარა თეთრკანიანმა და შავკანიანმა ბიჭუნამ და გოგონამ, შემომეხვივნენ ირგვლივ და დამიწყეს ძახილი:

– “მამა! მამა!”

მაშინ კი დავნებდი. დავინახე, რომ აშკარად არ შევესაბამებოდი საარჩევნო კამპანიის მოთხოვნებს საქართველოს (ჯორჯიის) შტატში და მოვხსენი ჩემი კანდიდატურა საქართველოს (ჯორჯიის) შტატის გუბერნატორის პოსტზე არჩევნებიდან.

ასე დამთავრდა ჩემი პოლიტიკური კარიერა.

Mark Twain (1835-1910)
მარკ ტვენი (1835-1910)
ადაპტირებული თარგმანი შესრულებულია ადვოკატ კახაბერ როდინაძის მიერ 2011 წელს